Iluzja bycia NIEKOMPLETNYM

Na podstawie różnych doświadczeń tworzymy wyobrażenie o tym, jacy jesteśmy. Gdy wyobrażamy sobie to, kim jesteśmy i wierzymy, że jesteśmy tacy jak nasze własne wyobrażenie powstaje zniekształcony obraz nas samych ograniczony do pewnych myśli, emocji, odczuć, zbioru zachowań i fantazji. W wyniku naszych wewnętrznych opowieści zaczynamy postrzegać siebie, jako uszkodzonych i niekompletnych.

Wykonaj poniższe zadanie:

  1. Usiądź w spokojnym miejscu. Przyjmij wygodną pozycję.
  2. Zamknij oczy. Zacznij swobodnie oddychać. Wsłuchaj się w dźwięki otoczenia. Poczuj dotyk ubrania na ciele, podparcie krzesła. Poczuj swoje ciało: głowę, barki, ramiona, brzuch, nogi, stopy. Poczuj siebie. Jesteś teraz spokojny i rozluźniony.
  3. Zacznij teraz poszukiwać w swoim umyśle uszkodzenia.
  4. Poszukaj w umyśle uszkodzenia tak, jakby zależało od tego twoje życie.
  5. Przyjżyj się lewej, prawej, górnej, dolnej, przedniej, tylniej, części umysłu. Zadaj sobie pytanie „gdzie jest uszkodzenie?
  6. Cały czas dostrajaj się do otoczenia wsłuchując się w dźwięki, czując dotyk ubrania i podparcie krzesła.
  7. Znalazłeś to uszkodzenie?

To uszkodzenie to tylko iluzja.

Tak naprawdę jesteśmy pełni i kompletni, jesteśmy całością. W każdej chwili mamy dostęp do źródła dobroci, zdrowia, szczęścia i miłości.  

Nie jesteśmy tym co postrzegamy. Każdy sposób postrzegania jest subiektywny. To co słyszymy, widzimy, nasze odczucia, myśli, oczekiwania i wyobrażenia przeżywamy w naszym umyśle. Aby zapanować nad naszym umysłem powinniśmy zaczać przygladać się naszym uczuciom i doznaniom w ciele.

Źródło ćwiczenia: Stanley H. Block, Caloryn Bryant Block, “Powrót do zmysłów”, wyd. Czarna Owca, Warszawa 2016